บทที่ 784: เห็นได้ชัดว่ากำลังวิ่งหนี

หัวหน้าชิวก็หยิบไปชิ้นหนึ่งเหมือนกัน กินอย่างเพลิดเพลินทีเดียว ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลิวเกินไหลตะโกนเสียงดังลั่นขึ้นมาประโยคหนึ่ง “แตงโมนี่หัวหน้าชิวเป็นคนให้ผมเอามานะครับ ผมเดิมทีเอามาให้ท่าน แต่ท่านบอกว่าอากาศร้อนขนาดนี้ ทุกคนก็ทำงานหนักกันมาก ก็เลยสละมันออกมา”

“ถูกต้อง” หัวหน้าชิวรีบพูดรับทันที: “พวกแกรรีบกินกันเถอะ กินเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปทำงาน แตงโมอีกสองลูกที่เหลือคืนนี้ก็กินให้หมดเลย ทุกคนมีส่วนแบ่งหมด”

“ขอบคุณครับหัวหน้าขบวนรถ” “หัวหน้าขบวนรถใจกว้างจริงๆ” “เหล่าชิวพอใช้ได้เลย” ...

เหล่าพนักงานรถไฟต่างก็ตอบรับอย่างอบอุ่น