บทที่ 793: ไม่สมเหตุสมผล

“เหล่าไช่ พวกเรารู้จักกันมาเจ็ดแปดปีแล้วสินะ?” โหวจิ้งเต๋อเกริ่นนำขึ้นมาก่อน “ตอนที่ฉันยังเป็นรองผู้บัญชาการ แกก็คือหัวหน้าหน่วยสืบสวนอาชญากรรมใต้บังคับบัญชาของฉันแล้ว ฉันสามารถขึ้นมาเป็นผู้บัญชาการได้ แกก็ช่วยฉันไว้ไม่น้อยเลย”

“อยู่ดีๆ พูดเรื่องพวกนี้ขึ้นมาทำไม?” ไช่หัวชะงักไปเล็กน้อย เหลือบมองหลินอาหู่ที่ยืนอยู่ด้านหลังโหวจิ้งเต๋อ แล้วก็หันกลับไปมองหลิวเกินไหลที่นั่งยิ้มอยู่แวบหนึ่ง คิ้วขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

“มีบางเรื่อง ฉันหวังว่าแกจะยอมสารภาพออกมาเองโดยสมัครใจ” โหวจิ้งเต๋อจ้องมองดวงตาของไช่หัว

“สารภาพอะไร? ฉันโดนแกพูดจนงงไปหมดแล้ว” ไช่หัวล้วงบุหรี่ออกมามวนหนึ่ง คาบไว้บนริมฝีปาก จุดไม้ขีดไฟขึ้นมาจุด

มือไม่สั่นเลย สภาพจิตใจแข็งแกร่งพอตัวเลยทีเดียว