บทที่ 795: ยศใหญ่เสียจริง

ดูจากท่าทางของเขาแล้ว น่าจะเป็นคนตรงไปตรงมาใจร้อน

หลิวเกินไหลเหลือบมองแผนที่นำทางแวบหนึ่ง ตัวแทนของหมอนี่คือจุดสีน้ำเงิน

หมอนี่ก็ไม่มีปัญหาเหมือนกันเหรอ?

“ฉันจะถามแกเรื่องหนึ่ง แกต้องตอบฉันมาตามตรง กล้าโกหกเมื่อไหร่ ฉันจะยิงแกทิ้งด้วยมือฉันเอง” ใบหน้าของจางเหรินเหอเคร่งขรึม เดินอ้อมหลิวเกินไหลไปถามโดยตรง: “แกเคยบอกกับพนักงานขายของเหมืองทองแดงหรือเปล่าว่า บ้านพักรับรองของเขตทหารเราเงื่อนไขไม่ดี ให้เขาไปพักที่บ้านพักรับรองแห่งอื่น?”

คำถามของจางเหรินเหอออกจะไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาจางต้าเหลยมึนงงไปเลย