บทที่ 808: โลกใบนี้ช่างเล็กเสียจริง

“นี่คือเหล้าที่แกเอามาฝากคุณอาจางของแกเหรอ?” หลินอาหู่อดที่จะถามออกมาไม่ได้

“ใช่ครับ คุณอาจางของผมก็ชอบจิบไอ้นี่แหละครับ” หลิวเกินไหลพยักหน้า แล้วก็เรียกหลินอาหู่: “มา คนละไห ยกขึ้นรถจี๊ปกัน”

เล่นละครก็ต้องเล่นให้ถึงที่สุด ในเมื่อจะไปกินข้าวที่บ้านจางเหรินเหอแล้ว ก็ต้องขับรถจี๊ปของโหวจิ้งเต๋อไป

ในที่ลับตา ไม่รู้ว่ามีคนจับตาดูอยู่กี่คน!

หลินอาหู่ไปกินข้าวที่บ้านจางเหรินเหอ ไม่ใช่แค่พูดปากเปล่าก็พอแล้ว ขับรถไป จอดที่หน้าประตูบ้านจางเหรินเหอทีหนึ่ง อะไรๆ ก็ครบถ้วนแล้ว