บทที่ 810: ปัญหาคลี่คลายแล้ว

หลินอาหู่ดื่มเหล้าพอใช้ได้เลย เหล้าเหมาไถขวดนั้นเขาดื่มไปเกินครึ่ง แต่ก็ยังขับรถได้นิ่งอยู่

ตลอดทาง หลินอาหู่ไม่ได้พูดขอบคุณเลยสักคำ ตอนที่มาส่งหลิวเกินไหลกลับถึงบ้านพักรับรอง ก็แค่พูดประโยคหนึ่งว่าให้เขารีบพักผ่อน แล้วก็จากไป

ถ้าใช้คำพูดในยุคหลัง หลินอาหู่ก็คือคนประเภทซึนเดเระ โอ้ ไม่สิ เป็นคนสุขุมนุ่มลึกต่างหาก ไม่พูดคำพูดสวยหรู แต่จะทำงานให้มันสวยหรูแทน

เช้าวันต่อมา ประมาณแปดโมงเช้า ประตูห้องของหลิวเกินไหลก็ถูกเคาะขึ้นมา

คนที่มาคือชายหนุ่มคนหนึ่งที่หน้าตาคล้ายกับหลินอาหู่อยู่หลายส่วน บนหัวสวมหมวกฟางที่สานจากไม้ไผ่ บนตัวคลุมเสื้อกันฝนฟางข้าว ในมือถือเหลาฮว่าชามใหญ่มาด้วยชามหนึ่ง