บทที่ 812: ตกปลาเก๋า

“พี่เป้าครับ เมื่อไหร่จะออกทะเลเหรอ?” หลิวเกินไหลถือคันเบ็ดไม้ไผ่ไว้ในมือ ยื่นบุหรี่ให้หลินอาเป้ามวนหนึ่ง

บุหรี่ที่เขาหยิบออกมาส่งๆ ก็คือบุหรี่รุ่นพิเศษซองหนึ่ง

“ยังต้องรออีกพักหนึ่งครับ ประมาณห้าทุ่มน้ำถึงจะขึ้น”

อาจจะเป็นเพราะได้ยินหลินอาหู่เล่ามาว่าบุหรี่รุ่นพิเศษมันเจ๋งแค่ไหน หลินอาเป้าถึงกับได้รับเกียรติอย่างไม่คาดฝัน วางคันเบ็ดไม้ไผ่ลง แล้วก็เช็ดมือกับเสื้อผ้าตัวเองสองสามที ถึงได้ค่อยยื่นสองมือออกไปรับบุหรี่มาอย่างนอบน้อม เผลอตัวกำลังจะเหน็บไว้ที่หู

เพิ่งจะเหน็บขึ้นไป ก็หยิบลงมาอีกครั้ง คลำหาไม้ขีดไฟบนตัวอยู่ตั้งนานก็หาไม่เจอ