บทที่ 847: เขาบาดเจ็บจริงๆ ด้วย

ท่ามกลางสายตาจับจ้องของทุกคน เหล่าผู้นำก็เดินขึ้นไปบนเวที คนที่เดินอยู่หน้าสุดคือจิ่งจวิ้นหงที่ราวกับถูกหมู่ดาวล้อมรอบดวงจันทร์

จิ่งจวิ้นหงไม่ได้นั่งลง หยิบไมโครโฟนขึ้นมา เดินมาอยู่หน้าเวที

เพราะเดินเร็วไปหน่อย ถึงกับดึงสายไมโครโฟนหลุดออกมาด้วย ผู้นำสองคนที่ตาไว มือไวรีบเดินเข้าไปช่วยทันที คนหนึ่งถือหัวสาย อีกคนดึงสายไมโครโฟน ช่วยกันเสียบสายไมโครโฟนกลับเข้าไป

ผู้นำคนอื่นๆ ก็ไม่ได้นั่งลงเช่นกัน ต่างก็ยืนอยู่สองข้างเวทีด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“สหายทั้งหลาย” จิ่งจวิ้นหงเปิดปากพูดเสียงดังฟังชัด