บทที่ 852: ให้โอกาสเขาสักครั้ง

“ไม่ต้องรีบร้อน ยังไงซะก็รู้แล้วว่าเขาอยู่ที่ไหน ต่อให้หลวงพ่อหนีไปได้ วัดก็ยังหนีไปไม่ได้อยู่ดี” หลิวเกินไหลลูบท้อง “ยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลย หิวจนจะตายอยู่แล้ว พวกนายกินกันหรือยัง?”

นี่มันเวลาไหนแล้ว เหล่าลิ่วยังจะคิดเรื่องกินอีกเหรอ? เขาก็ไม่ใช่คนไม่รู้จักหนักเบาไม่ใช่เหรอ?

พวกพี่น้องต่างก็ชะงักไป แต่กลับเห็นหลิวเกินไหลแอบขยิบตาให้พวกเขา แล้วก็มองไปทางจางว่างเฉวียนที่กำลังตื่นเต้นดีใจอยู่แวบหนึ่ง

พวกพี่น้องไม่ใช่คนโง่ เดาความคิดของหลิวเกินไหลออกในทันที

เขากำลังทดสอบจางว่างเฉวียนอยู่ต่างหาก