บทที่ 864: ไม่สอบสวนเหรอ?

“ห้ามขยับ!”

จางฉวินเพิ่งจะพุ่งเข้ามาในลานบ้านก็หยุดชะงักทันที กางขาสองข้างออก สองมือยกปืนขึ้น เล็งไปยังบ้านหลังใหญ่

โหวกเหวกอะไรกัน? นี่พวกมันไม่ใช่ว่ากำลังเรียกกระสุนให้ตัวเองหรอกเหรอ?

ดูคนอย่างลวี่เหลียงสิ สุขุมเยือกเย็นแค่ไหน เข้ามาในลานบ้านก็ม้วนตัวไปข้างหน้าทีหนึ่ง คุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่บนพื้นยกปืนขึ้น เป้าหมายก็เล็กกว่าเยอะเลย

พอหันหน้าไปมองดูบ้านหลังใหญ่ หลิวเกินไหลถึงได้รู้ว่าจางฉวินไม่ใช่ว่ากำลังโหวกเหวกมั่วซั่ว