บทที่ 889: ความลับไม่มีในโลก

“หัวหน้าครับ ผมจะไปมีแรงมากมายขนาดนั้นได้ยังไง อย่าว่าแต่ขาโต๊ะเลยครับ แค่ตะเกียบสองคู่ผมก็ยังไม่แน่เลยว่าจะหักได้” หลิวเกินไหลแบมือออก

“ถ้างั้นก็น่าแปลกนะ” โจวฉี่หมิงขมวดคิ้ว “เพื่อนทหารเก่าของฉันบอกว่า หัวหน้าหน่วยหลี่ได้ทำการทดสอบแล้ว ไม่ว่าจะใช้ด้ามปืนทุบ หรือใช้เท้าถีบ ก็เกือบจะทุบขาโต๊ะที่ทำจากวัสดุคล้ายกันจนเละไปหมดแล้ว ผลก็คือไม่สามารถหักด้วยมือเปล่าได้อยู่ดี แกทำได้ยังไง?”

ผมมีมิติช่วยโกงไงล่ะ!

“บังเอิญน่ะครับ จะเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง?” หลิวเกินไหลเดิมทีคิดจะใช้ลูกไม้ตายก็ไม่ยอมรับกลบเกลื่อนผ่านไป แต่ในสมองกลับมีไอเดียแวบขึ้นมาทันที “อ้อ ผมรู้แล้วครับ ต้องเป็นตอนที่พวกสายลับเจาะรูที่ขาโต๊ะ เผลอทำขาโต๊ะร้าวแน่ๆ ขาโต๊ะมีรอยร้าวอยู่แล้ว พอผมออกแรงอีกที ก็เลยหักตามรอยร้าวไปเลยไงครับ”

“ก็คงจะมีแต่คำอธิบายนี้แหละที่ฟังขึ้น” โจวฉี่หมิงพยักหน้า ไม่ได้พูดถึงหัวข้อนี้ต่อ โบกมือไล่เขา: “แกกลับไปลาดตระเวนเถอะ! ทำตัวให้เป็นปกติ อย่าชูหางขึ้นมาอีกล่ะ”