บทที่ 898: เรียบร้อย

“แกคิดอย่างนี้จริงๆ เหรอ?” ใจที่แขวนอยู่ของหลิวหมิ่นวางลงไปได้เกินครึ่ง

“ไม่อย่างนั้นจะให้คิดยังไงล่ะครับ?” หลิวเกินไหลถามกลับ

“ฉันยังนึกว่า... แกคิดอย่างนี้จริงๆ ก็ดีแล้ว” หลิวหมิ่นพูดไปได้ครึ่งหนึ่งก็เปลี่ยนคำพูดอีกแล้ว

นี่คือยังไม่เชื่อใจเขาสินะ?

หลิวเกินไหลตัดสินใจพูดให้ชัดเจนไปเลย “พี่รอง พี่คงไม่ได้คิดว่าผมจะไปชอบหล่อนจริงๆ หรอกนะ? พี่ใช้สายตาอะไรมองเนี่ย? ลากผู้หญิงคนไหนจากข้างถนนมาสักคนยังจะดีกว่าหล่อนอีก”