บทที่ 933: ศักยภาพของคนเราไร้ขีดจำกัดจริงๆ

ถึงแม้เสียงของหลิวเกินไหลจะไม่ดังมาก แต่บารมีนั้นติงต้าซานเทียบไม่ติดเลย อันธพาลคนนั้นหยุดนิ่งทันที หันหลังกลับมาอย่างว่าง่าย ยิ้มประจบประแจงให้หลิวเกินไหล

“ตำรวจหลิวครับ ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ อย่าเอาปืนมาจ่อผมเลยครับ ถ้าเกิดปืนลั่นขึ้นมา มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะครับ”

“แกไปพาเขามานี่” หลิวเกินไหลไม่สนใจมัน หันไปสั่งติงต้าซาน

“อ้อๆ” ติงต้าซานได้สติกลับมาทันที รับคำอย่างลนลาน วิ่งเหยาะๆ ไปหาอันธพาลคนนั้น ผลักมันไปทีหนึ่ง “ไป”

หลิวเกินไหลแทบจะทนไม่ไหวอยากจะหันหน้าหนีไปเลย