บทที่ 935: ประยุกต์ใช้ได้ดี

ไม่รอให้คนคนนั้นทันได้ตั้งตัว หลิวเกินไหลก็ก้าวเข้าไปคว้าคอเสื้อของเขา ทุ่มข้ามไหล่ไปทีหนึ่ง แล้วก็เหยียบลงไปบนหน้าอกของเขาอีกทีหนึ่ง

คนคนนั้นโดนทุ่มจนมึนงงไปหมด พยายามกลั้นความเจ็บปวดทั่วทั้งตัว รีบร้อนพูดว่า: “อย่าตีเลย! ผมยอมแล้ว ผมรู้แล้วว่าผิด ไม่ได้เหรอครับ? ผมจะไปทำงานเดี๋ยวนี้แหละครับ จะไปทำงานเดี๋ยวนี้แหละครับ รับประกันว่าจะไม่อู้งานแน่นอน”

สมองก็ไวดีเหมือนกันนะ

หลิวเกินไหล ฮึ่ม ขึ้นจมูกเบาๆ เก็บเท้ากลับมา

ถ้าหากไอ้หมอนี่พูดช้าไปนิดเดียว ก็คงต้องโดนเตะไปอีกหลายที