บทที่ 937: ใจของเขานี่มันใหญ่จริงๆ

“จริงเหรอครับ? พี่จางก็รักเรียนเหมือนกันเหรอครับ?” หลิวเกินไหลพูดรับอย่างหน้าด้านๆ

แกรักเรียนเหรอ?

แกยังมีหน้าพูดออกมาได้อีกนะ

โจวฉี่หมิงที่อยู่ข้างๆ หันหน้าไปทางอื่น

“ตอนกลางคืนก็ไม่มีอะไรทำ เอาเวลามาเรียนรู้ เติมเต็มความรู้ให้ตัวเองจะดีกว่าครับ” เจ้าหน้าที่จางหัวเราะ: “สหายเสี่ยวหลิวเรียนมหาวิทยาลัยภาคค่ำที่ไหนเหรอครับ?”