บทที่ 945: ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?

หลิวเกินไหลมองดูอยู่เพียงครู่เดียวก็จากไป ลาดตระเวนแบบนี้ตลอดเวลาเขาก็เหนื่อยเหมือนกัน ไม่อยากจะเสียเวลาไปกับพวกอันธพาลข้างถนนเหล่านี้มากนัก

พอเดินออกมาได้ระยะหนึ่ง ติงต้าซานก็หันกลับไปมองแวบหนึ่ง แล้วพูดกับหลิวเกินไหลว่า: “เกินไหล แกเห็นหรือเปล่า ในกลุ่มคนที่มามุงดู มีอันธพาลข้างถนนอยู่หลายคนเลย”

มีด้วยเหรอ?

หลิวเกินไหลไม่ทันได้สังเกตเห็นจริงๆ ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่อันธพาลหกคนนั้น

“ก็ต้องการผลลัพธ์แบบนี้แหละ ถ้าไม่มีคนดู ละครที่พวกเราแสดงก็สูญเปล่าสิ?” หลิวเกินไหลยิ้มออกมา