บทที่ 947: เขาเคารพฉันที่เป็นลูกผู้ชายตัวจริง

“คืนนี้แกอย่าเพิ่งกลับนะ อยู่กินข้าวก่อน” หลี่หลานเซียงกำชับหลิวเกินไหลอีกประโยคหนึ่ง แล้วก็ไปจัดการปลาดาบเงินพวกนั้นต่อ

หลิวเกินไหลรีบพูดขึ้นมาทันที “แม่ครับ แม่จัดการให้เรียบร้อยก็พอแล้วครับ เดี๋ยวผมทำเอง”

ถึงแม้ชีวิตความเป็นอยู่ที่บ้านจะดีขึ้นแล้ว แต่นิสัยประหยัดมัธยัสถ์ของหลี่หลานเซียงก็ยังไม่เปลี่ยน ตอนทำปลาต้องไม่กล้าใส่น้ำมันใส่เครื่องปรุงแน่ๆ

นี่ยังไม่นับนะ ทำปลาดาบเงิน ยังต้องขูดเกล็ดสีขาวๆ ที่ผิวชั้นนอกนั่นออกไปด้วย ไม่อย่างนั้นก็กำจัดกลิ่นคาวไม่ได้ หลี่หลานเซียงต้องเสียดายแน่ๆ

ปลาดีๆ แบบนี้ หลิวเกินไหลไม่อยากจะให้ทำออกมาแล้วกินไม่ได้หรอกนะ