บทที่ 952: ไอ้หมูตอนนี่ยังจะมาซึนอีกเหรอ?

“ฉันแซ่ฉือ ชื่อฉือเหวินจิ้ง เป็นครูสอนวิชาพื้นฐานลัทธิมาร์กซ-เลนินของพวกเธอ เมื่อวันอังคารที่แล้วเดิมทีเป็นคาบของฉัน พอดีฉันมีธุระด่วน ก็เลยสลับคาบกับครูหม่าที่สอนปรัชญาลัทธิมาร์กซไปหน่อย ต่อไปก็จะปกติแล้ว วันอังคารหน้าก็ยังคงเป็นคาบของฉัน...”

ครูบนโพเดียมกำลังแนะนำตัวเอง ไม่เพียงแต่จะยืนยันการคาดเดาของฉือเหวินปิน แต่ยังทำให้หลิวเกินไหลแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก รู้สึกเหมือนภูเขาที่ทับอยู่บนร่างปลิวหายไปในทันที

ปรัชญาลัทธิมาร์กซ (หม่าเจ๋อ) ไม่ใช่พื้นฐานลัทธิมาร์กซ-เลนิน (หม่าเลี่ยจีฉู่) จริงๆ ด้วย

คราวนี้ก็ไม่ต้องกลุ้มใจแล้วว่าตอนที่ครูสอนหนังสือ จะสอนไปเรื่อยเปื่อยตามใจชอบ จนถึงเวลาสอบ เขาจะโกงข้อสอบไม่ได้

“ดูท่าทางของแกสิ เมื่อกี้ที่ฉันพูด แกดูเหมือนจะไม่เชื่อเหรอ?” ฉือเหวินปินเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของหลิวเกินไหล