บทที่ 966: แกนี่มันช่างมีความก้าวหน้าจริงๆ

เช้าวันต่อมา หลิวเกินไหลก็ไปที่คอมมูนหน่วยเพื่อทิ้งของกินไว้ให้ตาเฒ่าหวังหน่อยหนึ่ง แล้วก็มุ่งหน้าไปยังซื่อจิ่วเฉิง

คนในหมู่บ้านต่างก็กำลังยุ่งอยู่กับการต้านภัยแล้ง หลิวเกินไหลไม่อยากจะทนดูพวกเขาเหนื่อยเปล่า ก็เลยใช้วิธีไม่เห็นซะก็สิ้นเรื่องไปเลย

พอถึงซื่อจิ่วเฉิง หลิวเกินไหลก็พาหมูป่าตัวหนักร้อยกว่าจินสองตัวไปหาหัวหน้าเหอโดยตรงเลย

หัวหน้าเหอก็ทำงานจริงจังเหมือนกันนะ เตรียมเงินไว้พร้อมนานแล้ว

เขาเหลือหมูไว้ให้ที่ร้านอาหารของรัฐตัวหนึ่ง แล้วก็ขี่รถสามล้อ พาหมูอีกตัวหนึ่งไปส่งให้คนเบื้องบน