บทที่ 126 ฉู่เมิ่งเหยาคุกเข่า บุตรแห่งโชคชะตาช่วยสนับสนุนตัวร้าย

ฉู่เมิ่งเหยากัดฟันแน่น มองฉินหลางด้วยสายตาลึกซึ้ง สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

ประการแรก เธอไม่ได้สนิทสนมกับฉินหลางมากนัก จึงไม่สามารถเอ่ยปากขอความช่วยเหลือได้

ประการที่สอง ฉินหลางรู้สถานการณ์ปัจจุบันของกลุ่มบริษัทฉู่ดีแล้ว ส่วนใหญ่คงไม่อยากเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายนี้

ฉู่เทียนเผิงก็ถอนหายใจตามมาอยู่ด้านหลัง

เดิมทีเขาตั้งใจจะขอยืมเงินก้อนหนึ่งเพื่อนำไปพยุงสถานการณ์ แต่จากสถานการณ์ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าไป๋หรูอวี้ไม่เต็มใจที่จะกลับไป