บทที่ 128 จิตใจของไป๋หรูอวี้ ถูกควบคุมได้อย่างง่ายดาย

"อื้อ!"

ไป๋เสี่ยวอวิ๋นเอามือเล็กๆ ปิดปากปิดจมูกเอาไว้ อีกทั้งยังยกมือขึ้นมาปัดอากาศตรงหน้าไปมา ท่าทางรังเกียจสุดๆ

สีหน้าของไป๋หรูอวี้ก็ไม่ค่อยสู้ดีนัก ในซีรีส์โทรทัศน์เวลากินโอสถเข้าไปแล้ว มันควรจะรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว แล้วมีแสงสีรุ้งเปล่งประกายออกมาไม่ใช่เหรอ?

ทำไมพอมาเป็นฉู่เทียนเผิง ถึงได้กลายเป็นตดเหม็นบรรลัยกัลป์แบบนี้ไปได้?

"คุณชายฉิน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ?" ฉู่เมิ่งเหยาเอ่ยถามด้วยความรู้สึกกระดากอายเล็กน้อย