บทที่ 160 สั่งงานบุตรสาวแห่งโชคชะตา สอนบุตรแห่งโชคชะตาทำงาน

"ตรงนี้ของเธอเหมือนจะเปื้อนนิดหน่อยนะ!"

ฉินหลางยกขาขึ้นพาดให้สูงขึ้นเล็กน้อย เอื้อมมือไปเช็ดตรงหน้าอกชุดแฟนซีที่ฉู่เมิ่งเหยาสวมอยู่อย่างเบามือ

ซี้ด...

ฉู่เมิ่งเหยาสูดลมหายใจเข้าลึก ยกสองมือขึ้นกอดอก เอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย จ้องมองฉินหลางด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอับอายปนโกรธเคือง ก่อนจะตวาดแหว "ตรงนั้นไม่ได้เปื้อนย่ะ!"

"ฉัน... ฉันไปทำงานก่อนนะ"