บทที่ 194 ซือหยาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง

"เดี๋ยวฉันไปดูหน่อยนะ" ฉินหลางบอกกับซือหยา แล้วเดินตรงไปที่บ้านมุงกระเบื้องหลังเล็ก พลางเอ่ยอย่างสงสัย "ในบ้านเห็ดมีแขกรับเชิญคนใหม่มาแถมยังเป็นผู้หญิงด้วย ทำไมเธอไม่ไปคุยกับเขา ดันวิ่งมาทำอะไรที่นี่?"

"หนูว์ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" จื่อเฟิงส่ายหน้าด้วยความสับสน "แค่พอได้ยินว่าพี่จะไป หนูว์ก็รู้สึกใจหวิวๆ กลัวยังไงก็ไม่รู้ พอรู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ตรงนี้แล้วค่ะ"

เธอพึมพำเสียงแผ่ว อาศัยจังหวะที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้ และไม่ต้องกลัวว่าจะถูกกล้องจับภาพไว้ได้ สวมกอดฉินหลางแล้วซุกตัวเข้าไปในอ้อมอกของเขาอย่างเงียบๆ

"เอ่อ จื่อเฟิง เธอทำอะไรเนี่ย? อย่าสิ อย่าทำแบบนี้!"

ฉินหลางพยายามขัดขืน แต่ในขณะเดียวกันก็ยกแขนขึ้นโอบแผ่นหลังอันบอบบางของเธอเอาไว้