บทที่ 203 ฉู่เมิ่งเหยาหาเรื่องใส่ตัว

ดอกไม้ในน้ำ จันทราในกระจก

หม่านถัวหลัวสีเลือดมักจะตรวจดูสภาพร่างกายของตัวเองที่หน้ากระจกบานใหญ่บานนี้เสมอ ทุกครั้งก่อนออกไปปฏิบัติภารกิจ เธอจะต้องตรวจสอบอย่างระมัดระวัง เพื่อหาจุดบกพร่องบนร่างกายทุกตารางนิ้วที่อาจเปิดเผยตัวตนได้ แล้วจัดการลบทิ้งไป

เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่า จะมีวันที่ตัวเองต้องมาปรากฏตัวอยู่หน้ากระจกในสภาพที่เต็มไปด้วยช่องโหว่มากมายขนาดนี้

เธอคือนักฆ่า! เป็นถึงตัวตนระดับท็อปทรีของทำเนียบนักฆ่า แค่ปล่อยคำพูดออกไปประโยคเดียว ก็สามารถทำให้พวกขาใหญ่ที่ครองอำนาจมานานหวาดผวาจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ

เคยคิดบ้างไหมล่ะว่าตัวเองจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้? โดยเฉพาะเมื่ออยู่หน้ากระจกบานนี้ มันได้กระตุ้นความทรงจำในฐานะนักฆ่าของเธอขึ้นมาอย่างรุนแรง ทำให้ทั่วทั้งร่างแผ่รังสีอำมหิตอันเยียบเย็นออกมา!