บทที่ 231 สกิลติดตัวของฉิวจิ่วเอ๋อร์ ตบหน้าตัวเองด้วยความเร็วแสง

"นายน้อยครับ ศาสตราจารย์โจวก็ขึ้นไปแล้ว ทำไมคุณถึงยังไม่รีบตามขึ้นไปอีกล่ะครับ"

ภายในรถมายบัค จวินจื่อมองดูนายน้อยที่อ้างว่าไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมา โดยไม่ได้รีบตามขึ้นไปที่ผับหวงโฮ่วในทันที แต่กลับเดินมาที่รถอย่างไม่รีบร้อน ล้วงบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบพ่นควันอย่างสบายอารมณ์

จวินจื่อจึงเกิดความรู้สึกใฝ่รู้ขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม เอ่ยถามด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

"ไม่รีบหรอก" ฉินหลางยืนพิงรถอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้มีท่าทีรีบร้อนอะไร เขาค่อยๆ เปิดซองบุหรี่ แล้วเคาะเบาๆ ที่แขนของจวินจื่อ พยักหน้าให้ "สักมวนไหม?"

จวินจื่อหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบไว้ที่ปากอย่างเป็นธรรมชาติ ฉินหลางยื่นไฟแช็กไปจ่อให้ จวินจื่อรีบใช้สองมือป้องเปลวไฟแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลังจากพ่นควันสีขาวออกมา เขาก็ยิ้มแหยๆ แล้วเอ่ยว่า "เอ่อ... นายน้อยครับ ช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับ?