บทที่ 235 โจวเจ๋อชิง — ฉันอยากมีชีวิตรอด

นี่... ดูเหมือนว่ามีบางอย่างผิดปกติไปไหม?

ฉิวจิ่วเอ๋อร์มองดูโจวเจ๋อชิงที่กำลังตัวสั่นเทาประหนึ่งตกลงไปในห้องน้ำแข็ง จากความรู้สึกเสียดายในตอนแรก จนถึงตอนนี้ เธอเบิกตากลมโตขึ้นด้วยความตกตะลึง

จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ

นี่คือศาสตราจารย์โจวผู้ใช้ชีวิตเรียบง่ายและดูเหมือนจะไม่แยแสต่อสิ่งใดคนนั้นจริงๆ งั้นหรือ?

แต่ทำไม เมื่อมองดูฝ่ามือของเธอที่กำลังลูบไล้ไปตามร่างกายของฉินหลั่ง ไม่ว่าจะมองอย่างไร มันก็เหมือนเป็นการยั่วยวนอย่างโจ่งแจ้งชัดๆ?