บทที่ 263 ไป๋เสี่ยวอวิ๋น: หอมจังเลย

"ก็ไม่เลวหรอก อย่างน้อยก็ต้องเอาให้ลั่วชิงอู่กินอยู่ดี ฆ่าเชื้อสักหน่อยก็พอแล้ว ยังไงก็ไม่ได้เอาไปเข้าห้องแล็บตรวจหาส่วนประกอบอยู่แล้ว"

ฉินหลางมองดูผงรากบัวหิมะพันปีที่ละลายกลืนไปกับเลือดกระต่าย พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ของพวกนี้ ยังต้องผ่านกระบวนการแปรรูปอีก อย่างเช่น ฆ่าเชื้อ หรือไม่ก็เติมสารปรุงแต่งบางอย่างลงไป

จะปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ไม่ได้หรอก

เกิดมันจับตัวเป็นก้อนเลือดขึ้นมาจะทำยังไง?