บทที่ 283 ฉินหลางเดือดดาล เชิญหมอเทวดา

"เบาเสียงหน่อยสิ ฉันจะนอนแล้วนะ เป็นถึงนักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งทำเนียบนักฆ่า แต่กลับทนการทรมานแค่นี้ไม่ได้ ไม่รู้จริงๆ ว่าตำแหน่งอันดับหนึ่งของเธอได้มายังไง"

ม่านถัวหลัวสีเลือดแค่นเสียงเบาๆ กลอกตาใส่อย่างเอือมระอา

คราวก่อนที่ถูกหลุนหุยเอาชนะได้ มันได้ทิ้งหนามแหลมคมไว้ในใจของเธอ ตอนนี้เมื่อได้แก้แค้นแล้ว ก็ต้องหาวิธีการทรมานหลุนหุยให้สาสม

คิดไปคิดมา วิธีการทรมานที่เธอรู้จัก คงใช้ไม่ได้ผลกับนักฆ่าระดับท็อปอย่างหลุนหุยเป็นแน่

ในทางกลับกัน การทรมานที่มาจากจิตวิญญาณ ซึ่งเธอเคยมีประสบการณ์ตรง ย่อมต้องทำให้หลุนหุยรู้สึกอับอายขายหน้าอย่างแน่นอน