บทที่ 334 ความสงบก่อนพายุจะมาเยือน

อิชิฮาระ คันนะโบกมือ ไม่นานก็มีซามูไรดาบเร้นลับเดินเข้ามาลากตัวเพื่อนร่วมชาติที่เหลือแต่ลมหายใจรวยริน ราวกับลากหมาตายตัวหนึ่งออกไป

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด ราวกับมีกลิ่นดินปืนคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

ลั่วชิงอวี่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ขยับตัวไม่ถูก จะทำอะไรก็ดูจะผิดไปเสียหมด ลังเลตัดสินใจไม่ถูก

เธอตั้งใจจะทำตามกฎของสำนัก เพื่อลงโทษศิษย์น้องเล็กให้หลาบจำ แต่หลังจากโดนฉินหลางตอกกลับไปแบบนั้น ถ้าขืนยังดึงดันลงไม้ลงมือกับศิษย์น้องเล็กอีก เกรงว่าความสัมพันธ์กับเขาคงขาดสะบั้นลงจริงๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์เช่นนี้ ความโกรธเกรี้ยวในใจของฉินหลางก็เหมือนกับถังดินปืน หากถูกจุดชนวนขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็พร้อมจะระเบิดตูมตามได้ทุกเมื่อ!