บทที่ 346 เมื่อลังเลตัดสินใจไม่ได้ ก็พุ่งชนไปเลย

คำพูดของฉินหลาง ทำให้ทุกคนเกิดความระแวดระวังขึ้นมาทันที

ลั่วชิงอวี่มีสมาธิจดจ่อถึงขีดสุด สะบัดดาบยาวในมือ งัดผู้พิทักษ์ของพันธมิตรเงาดำคนหนึ่งกระเด็นลอยออกไป แล้วปรายตามองฉินหลาง "ยังมีศัตรูอยู่อีกงั้นเหรอ?!"

"ไม่จริงน่า? แค่คนพวกนี้ที่อยู่ตรงนี้รวมกัน ก็คงพอจะฆ่าศิษย์พี่รองของฉันได้ถึงสองรอบแล้วมั้ง จำเป็นต้องส่งคนมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?!"

หนิงเชียนเชียนกำลังตั้งอกตั้งใจรักษาอาการบาดเจ็บให้สวี่ฉาน พอได้ยินแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ แล้วเริ่มบ่นอุบอิบ

ฉินหลางยิ้มบางๆ "ยังมีอีกสองคนที่ซ่อนตัวอยู่ลึกมาก สองคนนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันจัดการเอง"