บทที่ 371 ขามายังดีๆ แต่ตอนนี้กลับไปไม่ได้แล้ว

"บังอาจนัก!"

ในชั่วพริบตา จวินจื่อก็พุ่งจากประตูมาอยู่ตรงหน้าฉู่เทียนเผิง เขาวาดลวดลายเตะตวัดด้วยความเร็วอันดุดันและทรงพลัง กวาดเข้าที่ข้อเข่าของชายร่างยักษ์

กร๊อบ!

เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องครางในลำคอของชายร่างยักษ์ ร่างของเขากระเด็นลอยละลิ่วออกไปตามแรงเตะอันมหาศาล!

"กล้ามาทำตัวอวดเก่งต่อหน้านายน้อยของฉัน ใครให้ความกล้าแกมา?!"