บทที่ 388 โฉวจิ่วเอ๋อร์ผู้อ่อนโยน

"เฮ้อ! ยัยเด็กคนนี้นี่ นิสัยปากไม่ตรงกับใจเมื่อไหร่จะแก้หายสักทีนะ!"

ฟางชุนหยาถอนหายใจยาว "เมื่อกี้ลูกยังต่อว่าพ่อกับแม่ที่ไปด่าลูกอยู่เลย ตอนนี้ลูกกลับมาด่าพ่อกับแม่ซะเอง หายโมโหหรือยังล่ะ?"

ลูกสาวตัวเองมีนิสัยยังไง ทำไมคนเป็นแม่อย่างเธอจะไม่รู้?

ปากก็บอกว่าไม่สนใจ ไม่แคร์ แต่พอเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ กลับร้อนรนยิ่งกว่าใครเพื่อน

แถมจังหวะที่ฉินหลางสลบไป มันไม่ดูประจวบเหมาะไปหน่อยหรือไง?