บทที่ 397 หายนะของตระกูลโม่

เสียงกระสุนปืนสไนเปอร์ดังระงัวรัวทึบอยู่ข้างหูอย่างต่อเนื่อง

จนถึงตอนนี้ นายกองร้อยถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าความคิดของตัวเองนั้นน่าขันเพียงใด

เขาคิดว่าอย่างมากฉินหลางก็คงจะบรรจุกระสุนเพิ่มอีกแค่ไม่กี่นัด ใครจะไปรู้ว่าแท้จริงแล้วเขาแอบเรียกหน่วยสไนเปอร์มาซุ่มรอไว้อยู่แล้ว?!

บ้าไปแล้วหรือไง? กล้าเปิดฉากยิงสังหารกองกำลังรักษาการณ์เขตถึงหน้าประตูตระกูลโม่? ต่อให้เป็นตระกูลฉินแห่งเมืองหลวงก็ไม่น่าจะโอหังได้ถึงขนาดนี้นี่!

น่าเสียดายที่ยังไม่ทันให้นายกองร้อยได้คิดอะไรต่อ กระสุนสไนเปอร์อีกลูกก็พุ่งทะลวงเข้าเจาะกะโหลกของเขา สิ้นใจตายคาที่ ร่างหงายหลังล้มตึงลงไปกองกับพื้นทันที