บทที่ 403 ความแตกต่างของวิถีชีวิตระหว่างบุตรแห่งโชคชะตาและตัวร้ายตัวเป้ง

หลุนหุยจากไปแล้ว เงาร่างค่อยๆ เลือนหายกลายเป็นจุดสีดำเล็กๆ

ทิ้งให้เฉินฝานยืนอยู่เพียงลำพัง ณ ปากซอยลึก เขามองตามแผ่นหลังอันเด็ดเดี่ยวของศิษย์พี่สี่ด้วยแววตาเลื่อนลอย

ทีละน้อย สองหมัดของเขากำแน่น แววตาถูกเติมเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต กัดฟันกรอดจนเกิดเสียงดังกึกก้อง ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง