บทที่ 426 ก่อนจะทำให้คนพินาศ ต้องทำให้เขาบ้าคลั่งเสียก่อน

“งั้นพี่จะมัวพูดจาไร้สาระอยู่ทำไม?!”

ใบหน้าที่เคยสงบนิ่งของเฉินฝานกลับมาบิดเบี้ยวด้วยความดุร้ายอีกครั้ง ในเมื่อการเสแสร้งถูกมองออก เขาก็ไม่จำเป็นต้องแกล้งทำอีกต่อไป เขาแผดเสียงคำรามอย่างสุดกำลัง “หลุนหุยจะฆ่าผม เซียวฉู่ฉู่กับเซียวปิงปิงก็จะฆ่าผม หนิงเชียนเชียนก็จะจับตัวผมกลับไปเพื่อเอาความดีความชอบจากฉินหลาง!

แล้วตอนนี้แม้แต่พี่ ก็ยังจะหิ้วหัวศิษย์น้องเล็กเพียงคนเดียวของพี่ ไปประจบเอาใจคู่หมั้นของตัวเองด้วยใช่ไหม?!

ในเมื่อพวกพี่ทุกคนล้วนต้องการจะฆ่าผม แล้วทำไมผมถึงจะฆ่าพวกพี่ไม่ได้ล่ะ ถ้าจะตาย ก็ตายไปด้วยกันให้หมดนี่แหละ!”

ในวินาทีนั้น ผิวหนังทั่วร่างของเฉินฝานเริ่มปริแตก มีเลือดซึมออกมา เขาแผดเผาแก่นโลหิตในหัวใจ ยกระดับพลังขึ้นจนถึงขีดสุด