บทที่ 444 ดื่มเหล้าดับทุกข์

"ซินอี๋ เธอกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย ถึงกับเหม่อลอยไปเลย?"

เสี่ยวอวี้ยื่นมือไปโบกไปมาตรงหน้าหลินซินอี๋ เมื่อเห็นเธอไม่ตอบสนอง จึงเอ่ยปากบ่นด้วยความน้อยใจ

"หา?" หลินซินอี๋ได้สติ รีบส่ายหน้า "เปล่าๆ ไม่ได้คิดอะไร"

"เธอคงไม่ได้แอบคิดอะไรอยู่จริงๆ หรอกนะ?" เสี่ยวอวี้พูดหยอกล้อ "เธออย่าคิดฟุ้งซ่านไปเลย ความจริงฉันกับฉินหลางก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นหรอก ยังไม่ถึงขั้นรู้ไส้รู้พุงกันหรอกนะ ต่อให้ฉันแนะนำเธอให้เขารู้จัก เขาก็อาจจะไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรด้วยซ้ำ"

หลินซินอี๋พยักหน้า "ฉันรู้จ้ะ"