บทที่ 448 ความแค้นของเย่เฉิน

อีกด้านหนึ่ง หลังจากฉินหลางออกจากร้านกาแฟ เขาไม่ได้กลับไปที่คฤหาสน์ทันที แต่กลับเดินทางไปยังที่พักของสองพี่น้องฝาแฝดผู้เลอโฉม

เซียวฉู่ฉู่ที่เป็นคนมาเปิดประตู เมื่อเห็นว่าคนที่กดกริ่งคือฉินหลางก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ "นายน้อยฉิน ทำไมถึงเป็นคุณล่ะ?"

ฉินหลางยิ้มอย่างอ่อนโยน "มีธุระอยากจะคุยกับพวกเธอสองพี่น้องสักหน่อยน่ะ"

"มีเรื่องอะไร คุณก็สั่งมาได้เลย พวกเราสองพี่น้องถูกส่งมาที่เมืองเทียนไห่เพื่อคุ้มครองคุณอย่างใกล้ชิดอยู่แล้ว ทำไมถึงต้องลำบากให้คุณเดินทางมาหาด้วยตัวเองแบบนี้ล่ะ?" เซียวฉู่ฉู่มีสีหน้าขวยเขินจนแทบไม่กล้าเอ่ยปาก

ตามคำสั่งแล้ว สองพี่น้องสมควรที่จะคอยคุ้มกันอยู่ข้างกายฉินหลางตลอดเวลา แต่ตอนนี้ เมื่อฉินหลางมีธุระ กลับต้องเป็นฝ่ายเดินทางมาหาด้วยตัวเอง นับว่าเป็นความบกพร่องต่อหน้าที่ของพวกเธออย่างแท้จริง