บทที่ 459 ความสับสนของหลินซินอี๋

สายตาของเย่เฉินทอดมองไปยังทิศทางที่หลินซินอี๋อยู่ แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน ความโกรธเกรี้ยวในใจมลายหายไปเกินครึ่งในพริบตานี้

สำหรับหลงจวี้ เขาสามารถตำหนิติเตียน ใช้ฐานะหลงซ่วยมากดดัน หรือแม้แต่เรียกตัวหัวหน้าฝ่ายข่าวกรองของแดนเหนือมาต่อว่าถึงเขตเจียงหนานได้อย่างไม่ลังเล

แต่มีเพียงที่ตระกูลหลิน และต่อหน้าหลินซินอี๋เท่านั้น ที่เขาไม่อาจบันดาลโทสะได้ลง

ปีนั้น เมื่อตระกูลเย่ถูกล้างบาง ผู้คนที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเย่ทั้งหมดล้วนถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม เขารอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด ทว่าเหล่าผู้คุ้มกันข้างกายต่างกลายเป็นศพไปหมดสิ้น เหลือเพียงเขาซึ่งเป็นเด็กน้อยเพียงลำพัง รอนแรมไปตามท้องถนนในเขตเจียงหนานที่ไม่คุ้นเคยอีกต่อไป

เขาหิวโหยจนล้มฟุบอยู่ในตรอกมืดมิด เกือบจะสิ้นใจตาย โชคดีที่หลินซินอี๋ในวัยเด็กยื่นแฮมเบอร์เกอร์ให้เขาชิ้นหนึ่ง ทำให้เขาต่อชีวิตรอดมาได้