บทที่ 463 หนิงเชียนเชียนผู้แปลกประหลาด

"คุณหนูหลิน อย่าพูดแบบนั้นสิคะ ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันกินข้าวเช้ามาแล้ว แล้วนี่ก็เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้วด้วย คุณอย่ามาทะเลาะกับคุณหนูหนิงเพราะฉันเลยนะคะ

นายน้อยยังไม่ตื่น ถ้าทำเสียงดังจนนายน้อยตื่นขึ้นมา ไม่รู้ว่านายน้อยจะโมโหหรือเปล่าน่ะสิคะ"

ซูเสี่ยวเสี่ยวรีบลุกขึ้น เลื่อนจานผลไม้ไปตรงหน้าหนิงเชียนเชียนด้วยความรู้สึกผิด จากนั้นก็หันหลังวิ่งออกไปนอกประตูโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ต่อให้หลินโย่วฉู่จะตะโกนเรียกตามหลังก็ไม่เป็นผล

เธอรีบวิ่งออกไปซื้อเมล็ดแตงโมให้หนิงเชียนเชียน และตั้งใจจะแวะซื้อผลไม้ติดไม้ติดมือกลับมาด้วย

"เธอนี่มันเรื่องมากจริงๆ! ตอนที่เธอยังไม่มา ทุกคนก็อยู่กันดีๆ พอเธอมาถึง ก็หาเรื่องป่วนซะงั้น!" หนิงเชียนเชียนถลึงตาใส่หลินโย่วฉู่ ด่ากราดด้วยความเหยียดหยาม