บทที่ 480 จางอวี้ฮุ่ยเกลี้ยกล่อมลูกสาว

"นาย!" หลินซินอี๋ชี้หน้าเย่เฉิน กัดฟันกรอด "นายออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

เธอขี้เกียจจะพูดอะไรกับเย่เฉินอีกแล้ว หน้าด้านหน้าทนจนถึงขั้นสุด!

มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะยืนกรานว่าเป็นเพื่อนคนนั้นของเขาอีกงั้นหรือ? ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ต่อให้เย่เฉินมีเพื่อนคนนั้นจริงๆ แล้วจะทำไมได้?!

แอบอ้างบารมีคนอื่น โดยไม่สนความเป็นตายของครอบครัวเธอเลยงั้นหรือ?!

เย่เฉินอ้าปากค้าง ท้ายที่สุดก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ได้แต่ถอนหายใจ ส่ายหน้า แล้วหันหลังเดินออกจากเถาหยวนจวีไป