บทที่ 494 เฉินจื่อผู้แสนรันทด ไร้บ้านให้กลับ

เย่เฉินวิ่งตะบึงมาตลอดทางเพียงลำพัง

ในสถานการณ์ที่ไร้ตัวถ่วง รปภ. ของเถาหยวนจวีงั้นหรือ?

ผู้คุ้มกันของตระกูลถังแห่งเมืองหลวงงั้นหรือ?

เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา คนพวกนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับหุ่นดินปั้น แค่ยกมือขึ้นก็สามารถตบให้ตายได้แล้ว

หลังจากลอบเข้ามาในเถาหยวนจวี เขาก็เพ่งสมาธิตรวจสอบอย่างละเอียด หลินซินอี๋เป็นเพียงคนธรรมดา กลิ่นอายของเธอไม่ต่างจากแขกเหรื่อและพนักงานในเถาหยวนจวีมากนัก จึงทำให้สับสนได้ง่าย