บทที่ 516 ไป๋หรูอวี่ผู้รู้ทัน

หลังจากออกจากห้องนอนของไป๋เสี่ยวอวิ๋นแล้ว ฉินหลางก็มองดูห้องนั่งเล่นที่ว่างเปล่า ไม่เห็นแม้แต่เงาของไป๋หรูอวี่

เขาเดินตรงไปยังห้องนอนของเธอ ภายในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ มีผ้าห่มพับไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ก็ไร้ร่องรอยของผู้คนเช่นกัน

ฉินหลางเอนหลังพิงเตียง หนุนศีรษะกับท่อนแขน นอนรออยู่อย่างเงียบๆ

ผ่านไปไม่นาน เสียงฝีเท้าดังกังวานก็แว่วมาจากหน้าประตู ทันทีที่ไป๋หรูอวี่เดินเข้ามา เธอก็จัดการล็อกประตูห้องทันที พิงแผ่นหลังกับบานประตูพลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ "ทางฝั่งอวิ๋นอวิ๋นเป็นยังไงบ้าง ยอมยกโทษให้ฉันหรือยัง?"

ฉินหลางประสานมือหนุนศีรษะ มองไปทางไป๋หรูอวี่ ภาพที่เห็นคือชุดนอนสบายๆ เมื่อครู่ถูกเปลี่ยนใหม่หมดจด กลายเป็นชุดทำงานเต็มยศ ชุดยูนิฟอร์มพนักงานออฟฟิศสีดำ เรียวขาทั้งสองข้างสวมทับด้วยถุงน่องสีดำรับกับสัดส่วน เหยียบอยู่บนรองเท้าส้นสูงปรี๊ดแบรนด์หรูที่ดูแวววาว