บทที่ 527 บุตรีแห่งโชคชะตาผู้ไม่หลับไม่นอนกลางดึก

หลิวหลียืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนด้วยความมึนงงและทำตัวไม่ถูก สองสามีภรรยาชราและผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างยกนิ้วโป้งให้เธอ ทั้งเอ่ยชมและหยอกล้อ

หากเป็นเมื่อก่อน หลิวหลีคงทำหน้าเย็นชาและทำให้ผู้คนถอยห่างออกไปเองโดยสัญชาตญาณ

แต่ตอนนี้ นิสัยของเธอในบางแง่มุมเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง แม้จะยังพูดน้อยอยู่ แต่ก็เริ่มรู้จักตอบกลับบ้างแล้ว

คุยกันได้ไม่นาน เธอก็ปฏิเสธความหวังดีของคุณยายที่ชวนไปกินข้าวที่บ้าน แล้วขอตัวลากลับ

ระหว่างทางกลับ หลิวหลีเงยหน้ามองฉินหลางเป็นระยะ แล้วก็ดึงสายตากลับ ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง