บทที่ 537 ยกยอจนลอยฟ้า

"อวี้ฮุ่ยเอ๊ย! หล่อนช่างให้กำเนิดลูกสาวที่ดีมาจริงๆ เดิมทีเรื่องงานก็ส่วนเรื่องงาน เรื่องส่วนตัวก็ส่วนเรื่องส่วนตัว ทรัพย์สินส่วนบุคคลไม่สามารถนำมารวมกับเงินทุนของบริษัทได้ แต่ว่า! ครั้งนี้ซินอี๋สร้างความดีความชอบครั้งใหญ่ ฉันจะยอมยกเว้นให้สักครั้ง อนุญาตให้หล่อนร่วมลงทุนได้!"

นายหญิงผู้เฒ่าโบกมืออนุญาตตามความคิดของจางอวี้ฮุ่ย นี่คือโอกาสกอบโกยเงินทอง แต่สำหรับนายหญิงผู้เฒ่าแล้ว มันก็เป็นผลประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่าย การที่สามารถหาวัตถุดิบได้มากขึ้น ในภายภาคหน้าก็จะยิ่งได้รับการยอมรับจากลี่เหรินอินเตอร์เนชั่นแนลมากขึ้น ทว่าคำพูดที่เอ่ยออกมานั้น กลับเป็นการไว้หน้าจางอวี้ฮุ่ยอย่างเต็มที่ ถึงขั้นเอ่ยปากชมว่าให้กำเนิดลูกสาวที่ดีมา

"ขอบคุณคุณแม่ ขอบคุณคุณแม่!" จางอวี้ฮุ่ยเอ่ยขอบคุณด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ เธอกุมมือลูกสาวเอาไว้ ในใจเบิกบานราวกับดอกไม้บาน

ได้เงินแล้ว ได้เงินก้อนโตแล้ว! เงินรางวัลห้าล้านในมือเธอนั้น กำลังคิดไม่ตกว่าจะนำไปลงทุนอะไรให้เงินงอกเงยดี? ผลปรากฏว่าง่วงนอนก็มีคนส่งหมอนมาให้พอดี ถึงแม้ในช่วงแรกอาจจะต้องยอมลดกำไรลงมาหน่อย ทำให้ได้เงินน้อยลง แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความมั่นคงเลยสักนิด! ได้กำไรแน่นอนไม่มีขาดทุน โอกาสทองแบบนี้จะไปหาได้จากที่ไหนอีก?

"คุณแม่ บ้านเราก็พอมีเงินอยู่บ้าง ครั้งนี้เพื่อช่วยให้ตระกูลหลินคว้าส่วนแบ่งมาได้มากขึ้น พวกเรายินดีทุ่มเงินลงทุน!"