บทที่ 566 แก้แค้นซาโต ทาคุไห่

เวลาประมาณสามทุ่ม

เว่ยเสี่ยวอวิ๋นนอนซบอยู่บนอกของเย่เฉินราวกับลูกแมวน้อยขี้อ้อน

ตอนนี้เธอไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น ขอแค่ได้ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเย่เฉินและหลับไปอย่างมีความสุขก็พอแล้ว

การได้อยู่กับเย่เฉินทำให้เธอได้สัมผัสกับความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อน เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองหลงรักเขามากขึ้นเรื่อยๆ และไม่อยากจะจากเขาไปไหน

เธอก็รู้ตัวดีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขามันไม่ถูกต้อง