บทที่ 588 เด็กหญิงตัวน้อยผู้น่าสงสาร

"โธ่เอ๊ย จะไปพูดถึงคนตายทำไมกัน? นึกขึ้นมาแล้วมันก็น่ากลัวนะ กลางคืนพาลจะนอนไม่หลับเอา!"

"ฮี่ๆ นังตัวดี ฉันก็มาอยู่นี่แล้ว ดึกดื่นป่านนี้จะปล่อยให้เธอต้องนอนเหงาอยู่คนเดียวได้ยังไง?"

"ว้าย ชุดนอนชุดนี้ของฉันตั้งหลายพันเลยนะ! คุณฉีกมันขาดหมดแล้วเนี่ย!"

"เอาเงินมาจากไหนล่ะ เงินชดเชยของไอ้ผัวตายโหงของเธอรึไง?"

"ถ้าไม่ใช่แล้วจะมาจากไหนล่ะ? ตอนมีชีวิตอยู่ไม่เคยหาเงินให้ฉันได้ใช้สบายๆ พอตายไปแล้วถึงได้ทำให้ฉันมีโอกาสใช้ชีวิตหรูหราขึ้นมาบ้าง ก็ถือว่าไม่เสียแรงที่ฉันอยู่กินกับเขามาร่วมหลายปี... ที่รัก เมื่อไหร่คุณจะหย่ากับยัยป้าหน้าเหลืองที่บ้านสักทีล่ะ? คุณมาหาฉันทุกคืนแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ! ช้าเร็วเรื่องของเราต้องแดงขึ้นมาแน่ ถึงตอนนั้นพวกบรรดาลุงๆ อาๆ ของหนานหนานจะต้องฉวยโอกาสมาหาเรื่อง แล้วก็ฮุบเงินชดเชยก้อนนั้นไปแน่ๆ รอให้คุณหย่ากับยัยป้าหน้าเหลืองที่บ้านเสร็จเมื่อไหร่ พวกเราก็หอบเงินหนีไปใช้ชีวิตด้วยกันให้ไกลแสนไกลเลยนะ!"