บทที่ 595 หลิวหลีรับศิษย์

"พี่ชาย อย่าโกรธเลยนะ? ต่อไปหนานหนานจะเป็นเด็กดี เชื่อฟังมากๆ เลย"

หนานหนานมองฉินหลางอย่างน่าสงสาร แต่ดวงตากลมโตที่มีน้ำตาเอ่อคลอกลับเหลือบหลบไปทางอื่นเป็นระยะ ไม่กล้ามองสบตาตรงๆ

ฉินหลางพยักหน้ารับ หุบปากลงทันที ภายในใจรู้สึกราวกับถูกกระตุกอย่างแรง

คำพูดเพียงไม่กี่คำ ทำให้เขาเข้าใจเรื่องราวหลายๆ อย่างได้ในพริบตา

ฉินหลางรู้สึกว่า ด้วยฐานะและระดับของเขา การลงโทษชายหญิงสารเลวคู่นั้นเมื่อคืน มันออกจะเบามือเกินไปเสียจริงๆ