บทที่ 600 โทสะของหลิวหลี

"หนิงเชียนเชียน เธอช่างบังอาจนัก! ถึงกับกล้าล้อเล่นกับอาจารย์ของตัวเองเลยงั้นเหรอ?!"

หลิวหลีโกรธจัด ต่อหน้าฉินหลาง ถ้าหมอนั่นจะมือไม้อยู่ไม่สุข เธอก็พอจะยอมหลับตาข้างหนึ่งปล่อยผ่านไปได้

ที่เธอไม่ถือสากับฉินหลาง ก็เพราะว่าฉินหลางไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอนี่นา

แต่กับหนิงเชียนเชียน เด็กคนนี้เป็นลูกศิษย์ที่เธอฟูมฟักสั่งสอนมาตั้งแต่เด็ก กล้าอาจหาญทำตัวระรานถึงเพียงนี้ จะปล่อยให้ละเลยไปได้อย่างไรกัน?

พลั่ก!