บทที่ 606 หลางจื่อหมดอารมณ์ หนีออกจากบ้าน

อุดมคตินั้นช่างสวยหรู แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย

ฉินหล่างผู้ซึ่งมักจะมีไหวพริบและเฉียบแหลมอยู่เสมอ ในเวลานี้กลับไม่สนใจความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ ของหลิวหลีเลยแม้แต่น้อย เขาค่อยๆ ก้าวล้ำเส้นขีดจำกัดของเธอไปทีละก้าว

เผลอแป๊บเดียว เขาก็ปิดตาเธอไว้ แล้วยังจงใจจิ้มลงไปอีกด้วย

"มือของคุณทำไมถึงซุกซนอีกแล้ว?"

หน้าอกของหลิวหลีกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงเอ่ยปากตำหนิเสียงเบา