บทที่ 611 คำหวานหู เรียนรู้ได้เองโดยไร้อาจารย์

"ไม่เป็นไรหรอก ฉันก็อยู่ตรงนี้นี่ไง?" ฉินหลางลูบศีรษะของสวี่ฉานพร้อมกับรอยยิ้ม

เขาโอบอุ้มเธอเข้าไปด้านใน วางฝ่ามือลงบนหน้าอกของเธอ ลูบปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอ่ยอย่างจนใจ "ดูสิ หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกมาจากอกอยู่แล้ว จะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น?"

คนที่ตื่นเต้นขนาดนี้หลังจากเสร็จเรื่อง สวี่ฉานถือเป็นคนแรกเลย!

แต่คนที่มีประสบการณ์แบบนี้ สวี่ฉานไม่ใช่คนแรกอย่างแน่นอน และย่อมไม่ใช่คนสุดท้ายด้วยเช่นกัน

เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้ สวี่ฉานติดตามอาจารย์อย่างหลิวหลีมาตั้งแต่เด็ก นอกจากฝึกยุทธ์แล้ว เธอก็แทบจะไม่ประสีประสาอะไรเลย โตมาป่านนี้ รู้จักแต่การฆ่าคน ส่วนสามัญสำนึกอื่นๆ ล้วนได้รับการปลูกฝังมาจากหลิวหลีทั้งสิ้น ศิษย์ย่อมได้อาจารย์มาเต็มๆ!