บทที่ 616 ร่องรอยของหลางจื่อ

หลิวหลีลุกขึ้น มองสิบกว่าคนที่พุ่งเข้ามาหาเธอ ร่างของเธอวูบไหวราวกับลำแสงสีฟ้าคราม พุ่งทะลวงผ่านช่องว่างระหว่างคนเหล่านั้น

เมื่อเธอหยุดฝีเท้าลง พวกนักเลงสิบกว่าคนที่พุ่งเข้ามาเมื่อครู่ก็ถูกแช่แข็งกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งในทันที ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร

ในเวลานี้ หลิวหลีไม่ได้สะกดกลั้นอารมณ์ของตนเองอีกต่อไป เธอถูกกระตุ้นจนโกรธจัดจริงๆ!

เธอเพียงต้องการตามหาร่องรอยของฉินหลาง ทำไมคนพวกนี้ถึงต้องคอยมาหาเรื่องเธอครั้งแล้วครั้งเล่าด้วย?

"เชี่ยเอ๊ย!"